پالايش نفت تهران


پالايش نفت تهران
پالايش نفت تهران

گاز مایع مخلوطی از هیدرو کربنهای سبک عمدتاً C3 و C4 می باشدکه تحت فشار به صورت مایع نگهداری می شود. متناسب با فصل های…

بنزین بر اساس عدد اکتان(RON) به دو نوع معمولی و سوپر تقسیم می شود. حداقل عدد اکتان برای بنزین معمولی و سوپر به ترتیب …

نفت سفید شامل هیدروکربن ها در محدوده C9-C16 با دامنه نقطه جوش 250-170 درجه سانتیگراد می باشد. ترکیبات سازنده نفت سفید…

گازوئیل شامل هیدرو کربن ها در محدوده (C14-C25) با دامنه نقطه جوش 240-380 درجه سانتیگراد می باشد.ترکیبات سازنده گازوئی…

این محصول از فرآورده های واحد کاهش گرانروی ، بدست آمده و حاوی هیدرو کربنهای C30-C50 می باشد. نفت کوره دارای آروماتیکه…

پالايش نفت تهران

سوخت های هوایی به دو دسته تقسیم می شود : سوخت هوایی سنگین ATK (Aviation Turbine Kerosene) و سوخت هوایی سبک JP4 (Aviat…


نظرات و پيشنهادات شما بزرگترين راهنمای برای ارائه خدماتی بهتر میباشد، لذا خواهشمند است با تكميل فرم ذيل و ارسال آن، ما را در اين مسير متعالی ياری فرمائيد.


نظرات و پيشنهادات شما بزرگترين راهنمای برای ارائه خدماتی بهتر میباشد، لذا خواهشمند است با تكميل فرم ذيل و ارسال آن، ما را در اين مسير متعالی ياری فرمائيد.


نظرات و پيشنهادات شما بزرگترين راهنمای برای ارائه خدماتی بهتر میباشد، لذا خواهشمند است با تكميل فرم ذيل و ارسال آن، ما را در اين مسير متعالی ياری فرمائيد.

اطلاعیه از اداره مناقصات اخذ شود


نظرات و پيشنهادات شما بزرگترين راهنمای برای ارائه خدماتی بهتر میباشد، لذا خواهشمند است با تكميل فرم ذيل و ارسال آن، ما را در اين مسير متعالی ياری فرمائيد.


نظرات و پيشنهادات شما بزرگترين راهنمای برای ارائه خدماتی بهتر میباشد، لذا خواهشمند است با تكميل فرم ذيل و ارسال آن، ما را در اين مسير متعالی ياری فرمائيد.


نظرات و پيشنهادات شما بزرگترين راهنمای برای ارائه خدماتی بهتر میباشد، لذا خواهشمند است با تكميل فرم ذيل و ارسال آن، ما را در اين مسير متعالی ياری فرمائيد.

پالایشگاه تهران شرکت پالایش نفت ایرانی است، که ظرفیت پالایش آن ۲۳۵ هزار بشکه در روز می‌باشد. این پالایشگاه در سال ۱۳۴٦ تأسیس شد و اکنون مشتمل بر دو پالایشگاه جنوبی و شمالی است، که تأسیسات آن در جنوب تهران مستقر می‌باشد.[۱]

نفت خام مورد نیاز پالایشگاه تهران به‌طور روزانه توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب و از طریق دو خط لوله ۲۴ و ۲۶ اینچ، از میدان نفتی مارون و میدان نفتی اهواز، واقع استان خوزستان، تأمین می‌شود. پالایشگاه تهران در حدود ۱۵٪ از ظرفیت پالایشگاهی کشور را تشکیل می‌دهد و محصولات تولیدی آن شامل؛ ۱٪ بنزین، ۱۶٪ گازوئیل، ۳۰٪ نفت گاز، ۲۱٪ نفت کوره و ۵٪ دیگر فرآورده‌های نفتی می‌باشد.[۲]

پروژه احداث پالایشگاه تهران، از سال ۱۳۴۴ توسط شرکت ملی نفت ایران آغاز گردید و این پالایشگاه در سال ۱۳۴٦ تکمیل و راه‌اندازی شد. ظرفیت اسمی پالایشگاه تهران در سال‌های نخست، معادل ۸۵ هزار بشکه در روز بود، که طی اصلاحات فرآیندی انجام شده در سال ١٣۵۵ ظرفیت تولید فرآورده‌های نفتی آن به ۱۲۰ هزار بشکه در روز افزایش یافت. روند روبه رشد مصرف فرآورده‌های نفتی در کشور و تأمین سوخت بازار داخلی، ساخت و راه اندازی پالایشگاه دوم با ظرفیت اسمی ۱۰۰ هزار بشکه در روز را ایجاب کرد، که در پی آن در سال ۱۳۸۲ با انجام برخی تغییرات، ظرفیت اسمی این پالایشگاه نیز به ۱۱۰ هزار بشکه در روز افزایش یافت.

پالایشگاه تندگویان در جنوب تهران بعد از ظهر روز چهارشنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۰ دچار آتش‌سوزی شد و ستون بزرگی از دود آسمان مناطق اطراف آن را در بر گرفت. این آتش‌سوزی ساعاتی بعد از اعلام خبر غرق شدن یک ناو نیروی دریایی ارتش (خارک) در اثر آتش‌سوزی در آب‌های دریای عمان رخ داده‌است.[۳][۴]

بنزین، (به آلمانی: Benzin) (به انگلیسی: Gasoline, Petrol) ماده‌ای شفاف و قابل اشتعال از مشتقات نفت‌خام است که بیشتر به عنوان سوخت در موتورهای اشتعال جرقه‌ای و موتورهای درون‌سوز مورد استفاده قرار می‌گیرد.[۱] بنزین محتوی مجموعه‌ای از مواد آلی مثل هیدروکربن‌های سبک دارای ۴ تا ۱۲ اتم کربن می‌باشد.[۲]هیدروکربن‌هایی مانند پارافینها (آلکان‌ها)، نفتن‌ها (سیکلوآلکان‌ها) و اولفین‌ها (آلکن‌ها) در بنزین موجود هستند ولی می‌شود اکتانها (C8H18) را به عنوان یکی از ترکیبات مشخص در بنزین دانست. علاوه بر این‌ها معمولاً مقداری ناخالصی در بنزین وجود دارد. همچنین مواد دیگری مانند رنگ یا ترکیبات دارای اکسیژن مثل اتانول به دلایل مختلف به بنزین افزوده می‌شوند.[۳] برخی ترکیبات موجود در بنزین مانند بنزن موادی سرطان‌زا هستند. به‌طور معمول از یک بشکه ۱۶۰ لیتری نفت‌خام می‌توان تا ۷۲ لیتر بنزین تولید کرد. این میزان با توجه به نوع نفت‌خام مورد استفاده و نوع بنزین تولیدی متفاوت است.[۴]

بنزین در دمای ۷۰ تا ۱۸۰ درجه سانتی‌گراد تقطیر می‌شود.

این سوخت را نخستین بار در آلمان «بنزین» نامیدند. بر خلاف تصور برخی که فکر می‌کنند نام بنزین از نام برتا بنز (Bertha Benz) گرفته شده (که در سال ۱۸۸۸ برای رانندگی از شهر مانهایم به شهر فورتزهایم از داروخانه بنزین مورد نیاز خود را خریداری می‌کرد)، این نام از ماده شیمیایی بنزن می‌آید. در بسیاری از کشورها و زبان‌ها نیز نام آن بنزین یا بسیار شبیه به بنزین است.

در بیشتر کشورهای مشترک‌المنافع بریتانیا، به استثنای کانادا، از عبارت «پترول» (به معنی روغن سنگ) استفاده می‌کنند. عبارت گسولین (به انگلیسی: Gasoline) عمدتاً در آمریکای شمالی به کار می‌رود که معمولاً در کاربردهای محاوره‌ای «گَس»(به انگلیسی: Gas) گفته می‌شود که باید بتوان در زمینه کاربرد آن را از سوخت‌های گازی از قبیل گاز نفت مایع مورد استفاده در موتورهای درون‌سوز کاملاً متمایز کرد. کلمه «بنزین» در انگلیسی بریتانیایی به یک مشتق دیگر نفت که در چراغ به کار می‌رود اشاره دارد و به هر حال این مورد استفاده امروزه رایج نیست.

واژهٔ «گازولین» (Gasoline) در سال ۱۸۶۵ از کلمه گاز گرفته شد. املای کنونی این کلمه ابتدا در سال ۱۸۷۱ به کار رفت. شکل کوتاه شده گاز در انگلیسی آمریکایی و برای اولین بار در سال ۱۹۰۵ ثبت شده‌است.

پالايش نفت تهران

کلمه «پترول» اولین بار در سال ۱۸۹۲ به عنوان ماده پالایش شده مورد استفاده قرار گرفته (این کلمه قبلاً به معنای نفت پالایش نشده بود) و تحت نام تجاری توسط کاپل و لئونارد و کارلس ثبت شد. اگرچه هنوز رسماً به عنوان علامت تجاری ثبت نشده بود رقبای کارلس تا سال ۱۹۳۰ عبارت Motor Spirit را به کار می‌بردند.

پیش از اختراع موتورهای درون‌سوز در نیمه‌های قرن نوزدهم، بنزین را در بطری‌های کوچک برای کشتن شپش و تخم آن می‌فروختند. در آن زمان کلمه پترول یک نام تجاری بوده و این روش درمان بعلت خطر شعله‌ور شدن و خطر ایجاد حساسیت پوستی برای مدت طولانی به کار نرفت.

در طول جنگ فرانسه–پروس در سال ۱۸۷۱-۱۸۷۰ در پاریس جهت استفاده علیه حمله احتمالی پادشاهی پروس در شهر بنزین ذخیره شد. بعدها در سال ۱۸۷۱ در طول کمون پاریس مخالفان انقلاب شایع کرده بودند که در شهر زنانی (که آن‌ها را نفتی‌ها می‌نامیدند) با استفاده از بطری‌های بنزین ساختمان‌های شهر را به‌طور عمدی آتش می‌زنند.

همچنین از آن به عنوان گاز استنشاقی فرح‌بخش استفاده می‌شد.

چگالی بنزین ۰٫۶۸۰ گرم بر سانتی‌متر مکعب است و به همین دلیل همیشه بر روی آب شناور می‌ماند به همین علت آب ابزار خوبی برای خاموش کردن آتش بنزین نیست.

یکی از زمینه‌های تاریخی جالب در مورد اکتان طی جنگ جهانی دوم رخ داد. آلمان نزدیک به کل نفت خود را از رومانی دریافت کرده و کارخانه‌های بزرگ تقطیر را برای تولید بنزین از زغال سنگ تأسیس کرد. در ایالات متحده کیفیت نفت مناسب نبود و صنعت نفت مجبور بود در سیستم‌های مختلف افزایش کیفیت سرمایه‌گذاری‌های کلان کند. این مسئله به نفع این کشور تمام شد. صنایع ایالات متحده شروع به تحویل سوخت‌هایی با عدد اکتان بالاتر و بالاتر کرد و عوامل افزایش کیفیت و زیرساخت‌های آن را بهبود بخشید و صنعت تولید عوامل اکتان پس از جنگ به شدت رونق یافت. در زمان جنگ و تا انتهای آن مسئله کیفیت نفت خام اهمیت خود را از دست داد. سوخت هواپیمایی آمریکا عمدتاً عدد اکتان ۱۳۰ تا ۱۵۰ داشت این عدد اکتان بالا به آسانی در موتورهای موجود استفاده می‌شود به‌طوری‌که با افزایش فشار اعمال شده به ابر شارژ‌ها توان بیشتری حاصل می‌شود. آلمانی‌ها کاملاً به بنزین مناسب وابسته بوده و صنعت دیگری نداشتند در عوض مجبور بودند به موتورهای بزرگ‌تر جهت ارائه توان بیشتر تکیه کنند.

  • نمودار ایچیموکو
  • به هر حال موتورهای هواپیمایی آلمان از نوع تزریق مستقیم سوخت بوده و می‌توانستند از تزریق متانول– آب و همچنین تزریق اکسید نیترو استفاده نشده که به ازای هر پنج دقیقه از جنگ بین هواپیماهای شکاری توان موتور را پنجاه درصد افزایش می‌داد. این کار تنها می‌تواند پنج بار یا پس از چهل ساعت زمان استفاده انجام شود؛ و پس از آن موتور باید بازسازی شود. اکثر موتورهای آلمانی، سوخت با عدد اکتان ۸۷ را (که B4 نامیده می‌شود) استفاده کردند در حالی که بعضی از موتورهای پر قدرت، سوخت (C2/C3) را با عدد اکتان ۱۰۰ مورد استفاده قرار دادند.

    این مسئله تاریخی بر پایه یک سوء تفاهم خیلی معمول در مورد اعداد اکتان سوخت زمان جنگ است برای هر سوخت دو عدد اکتان وجود دارد یکی برای مخلوط رقیق و دیگری برای مخلوط غلیظ که عدد مربوط به مخلوط غلیظ همواره بزرگ‌تر است؛ بنابراین برای مثال عدد اکتان سوخت هواپیمای بریتانیایی معمولی بعد از جنگ ۱۲۵/۱۰۰ بود. دلیل این سوء تفاهم که سوخت‌های آلمانی عدد اکتان کمتر دارند (و بنابراین کیفیت پایین‌تر) از این ناشی می‌شود که آلمانی‌ها عدد اکتان مخلوط رقیق را برای سوخت‌هایشان ذکر کردند حال آن‌که متفقین عدد مربوطه به مخلوط غلیظ را ذکر می‌نمودند. سوخت هواپیمایی با درجه بالا و استاندارد آلمانی که در مرحله بعدی جنگ به کار رفت (با طرح C3) نسبت عدد اکتان مخلوط رقیق به غلیظی معادل ۱۳۰/۱۰۰ داشت. آلمانی‌ها این را با سوخت اکتان ۱۰۰ فهرست کردند در حالی‌که متفقین عدد ۱۳۰ را لیست کردند.

    پس از جنگ جهانی دوم نیروی دریایی ایالات متحده یک ابلاغ تکنیکی به آلمان فرستاد تا با شیمی‌دان‌های نفتی مصاحبه کرده و کیفیت سوخت آلمان را آزمایش نماید. گزارش‌هایشان که گزارش فنی ساخت ۱۴۵۴۵بنزین هواپیما در آلمان نام گرفت انواع سوخت را از لحاظ شیمیایی تجزیه کرده و به این نتیجه رسید که تا پایان جنگ، کیفیت سوخت مورد استفاده جنگنده‌های آلمانی کاملاً شبیه کیفیت سوخت هواپیماهای متفقین بود.

    بنزین در پالایشگاه‌های نفت تولید می‌شود. ماده‌ای که با تقطیر از نفت خام جدا می‌شود بنزین طبیعی نام دارد که ویژگی‌های مورد نیاز را برای موتورهای پیشرفته (به‌طور خاص نرخ اکتان پایین را ببینید) ندارد اما بخشی از مخلوط را تشکیل خواهد داد.
    توده بنزین شامل هیدروکربن‌های دارای پنج تا هشت اتم کربن در هر مولکول می‌باشد.

    بسیاری از این هیدروکربن‌ها مواد خطرناکی بوده و قوانین مرتبط با آن‌ها توسط OSHA وضع می‌شوند. MSDS برای بنزین بدون سرب حداقل پانزده ماده شیمیای خطرناک را نشان می‌دهد که در مقادیر حجمی مختلف بنزین از پنج تا ۳۵ درصد وجود دارد. این مواد شامل بنزن (تا پنج درصد حجمی)، تولوئن (تا ۳۵ درصد حجمی)، نفتالن (تا یک درصد حجمی)، ۱ و ۲و ۴- تری متیل بنزن (تا هفت درصد حجمی)، متیل ترت-بوتیل اتر (MTBE) (تا ۱۸ درصد حجمی) و حدود ده ماده دیگر می‌باشد.

    فراورده پالایشگاه‌های مختلف با هم آمیخته و بنزین را با خواص مختلف می‌سازد بعضی از فرایندهای مهم عبارتند از:

    (عبارات به کار رفته در اینجا همیشه عبارات شیمیایی صحیح نیستند. این‌ها نوعاً از قدیم مرسوم بوده اما عبارات معمول مورد استفاده در صنعت نفت هستند. اصطلاحات دقیق این محصولات بسته به نوع شرکت نفت و کشور مورد نظر متفاوت است)

    به‌طور کلی بنزین معمولی عمدتاً مخلوطی است از پارافین‌ها، آلکان‌ها، نفتن‌ها، سیکلو آلکان‌ها، آروماتیک‌ها و اولفین‌ها آلکن‌ها. نسبت‌های دقیق به عوامل زیر بستگی دارد:

    امروزه بسیاری از کشورها در مورد ترکیبات آروماتیک بنزین به‌طور عام بنزن به‌طور خاص و ترکیب اولفین آلکن محدودیت‌هایی را اعمال می‌کنند. تقاضای اجزای تشکیل دهنده پارافین آلکان خالص با عدد اکتان بالا از قبیل آلکیلات در حال افزایش است و پالایشگاه‌ها مجبور به افزودن واحدهای پردازش جهت کاهش محتوای بنزن هستند. طبق استانداردهای جهانی، میزان بنزن موجود در هر لیتر بنزین نباید بیش از یک درصد باشد.[۵]

    بنزین همچنین شامل[مواد آلی]دیگری نیز می‌باشد؛ از قبیل اترهای آلی (که با هدف به آن افزوده شده) به اضافه مقدار کمی ناخالصی، اختصاصاً ترکیبات گوگرد از قبیل دی سولفیدها و تیوفن‌ها بعضی از ناخالصی‌ها برای مثال تیول‌ها و سولفید هیدروژن به علت ایجاد خوردگی در موتورها باید حذف شوند.

    بنزین از نفت دیزل جت – A یا کروسن نه تنها به خاطر اجزای تشکیل دهنده اصلی بلکه به دلیل افزاینده‌ها که به آن افزوده می‌شود بیشتر است. فراریت مطلوب بستگی به دمای محیط دارد: در هوای گرم تر اجزایی از بنزین مورد استفاده قرار می‌گیرند که وزن مولکولی بالاتر و بنابراین فراریت کمتر دارند. در هوای سرد برای اینکه ماشین شروع به کار کند از اجزای با فراریت بسیار کم استفاده می‌شود. در هوای گرم فراریت اضافی باعث اشباع شدن بخار می‌شود که در این حالت احتراق رخ نمی‌دهد. در استرالیا محدوده فراریت هر ماه تغییر می‌کند و برای هر مرکز توزیع اصلی تفاوت دارد. اما اکثر کشورها به سادگی محدوده تابستانی زمستانی و حتی چیزی بین این دو را دارند در ایالات متحده برای کاهش نشر هیدروکربن هایب سوخته نشده مراکز شهری بزرگی تأسیس می‌شود. در شهرهای بزرگ از بین دیگر خواص بنزین بنزین با فرمولاسیون جدید که کمتر تبخیر می‌شود مورد نیاز است.

    استانداردهای فراریت در موارد اضطراری که کمبود بنزین وجود دارد کمتر رعایت می‌شوند (و در نتیجه عناصر آلاینده بنزین در جو زمین افزایش می‌یابد). برای مثال در تاریخ ۳۱آگوست ۲۰۰۵ ایالات متحده در پاسخ به توفان کاترینا مجوز فروش بنزین بافرمولاسیون قبلی را در بعضی از نواحی شهری صادر کرد که باعث شد که استفاده از بنزین زمستانی زودتر از حد معمول انجام شود. طبق دستور ریاست EPA استفان جانسون این نادیده انگاری استانداردهای سوخت از تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۵ اجرا شد.
    [۱]
    اگر چه استاندارهای کاهش یافته فراریت باعث تخریب لایه اوزون و آلودگی هوا می‌شوند بنزین دارای فراریت بالاتر (که در مقایسه با بنزین با فراریت پایین افزاینده‌های کمتری دارد) ذخیره بنزین کشور را به‌طور محسوس افزایش می‌دهد چرا که پالایشگاه‌های نفت می‌توانند با سهولت بیشتر محصول خود را تولید کنند.

    مهمترین خاصیت بنزین عدد اکتان آن است که نشان دهنده میزان مقاومت بنزین در برابر انفجار زودهنگام در سیلندر موتور است که باعث ضربه زدن به موتور و آسیب‌های جدی به موتور می‌شود. این عدد نسبت به مخلوط ۲ و ۲ و ۴- تری متیل پنتان ایزومر اکتان و n – هپتان اندازه‌گیری می‌شود. معیارهای قراردادی مختلفی برای بیان عدد اکتان وجود دارد بنابراین بسته به سیستم مورد استفاده سوخت‌های مشابه ممکن است اعداد اکتان متفاوت داشته باشند.

    مواد ضد اکسنده
    غیر فعالسازهای فلزی
    عوامل ضد خاموش کردن

    بنزین که یک نوع مخلوط است وقتی در موتورهای درون‌سوز با فشردگی فیزیکی بالا استفاده می‌شود خیلی زود شعله‌ور شده و «پیش افروزش» یا پیش انفجار می‌شود که این موجب آسیب رساندن به موتور از طریق ضربه زدن به موتور می‌گردد. تحقیقات اخیر بر روی این اثر توسط هری ریکاردو و آ.ه. گیبسون در انگلستان و همچنین توسط توماس دمیگلی و توماس بوید در آمریکا منجر به این کشف شد که افزودنی‌های سرب سبب جلوگیری از این رفتار می‌شوند از این رو میل به استفاده گسترده از سرب در بنزین در دهه ۱۹۲۰ افزایش یافت و موجب افزایش قدرت موتورها با فشردگی بالاتر شد. معمول‌ترین افزاینده تترا–اتیل سرب بود.

    همزمان با کشف اثر زیان‌آور سرب بر سلامت و محیط و همچنین ناسازگاری آن با مبدل‌های کاتالیزوری در همه اتومبیل‌ها از سال ۱۹۷۵ این شیوه عمل در دهه ۱۹۸۰ رو به نقصان گذاشت. اکنون بیشتر کشورها تولید سوخت سرب‌دار را متوقف کرده و افزودنی‌های مختلف جایگزین ترکیبات سرب شده‌اند. معمول‌ترین این افزاینده‌ها عبارتند از: هیدروکربن‌های آروماتیک، اترها و الکل (معمولاً اتانول یا متانول).

    در ایالات متحده که جهت بهبود عدد اکتان سرب با بنزین مخلوط می‌شد از دهه ۱۹۲۰ استانداردهایی وجود داشت که استفاده از بنزین سرب دار را ممنوع می‌کردند با این حال این قوانین اولین بار در سال ۱۹۷۳ اجرائی شدند. در سال ۱۹۹۵ سوخت سرب‌دار تنها ۶/۰ درصد فروش کل بنزین و کمتر از دوهزار تن در سال بود. از یکم ژانویه سال ۱۹۹۶ سازمان هوای پاک فروش سوخت سرب‌دار مورد استفاده وسایل نقلیه جاده‌ای را ممنوع کرد. هم‌اکنون در ایالات متحده مالکیت و استفاده از بنزین سرب‌دار در وسایل نقلیه جاده‌ای حداکثر ده هزار دلار جریمه در پی خواهد داشت. به هر حال سوخت‌های سرب‌دار ممکن است به منظور استفاده‌های غیر جاده‌ای مانند هواپیما، ماشین‌های مسابقه، تجهیزات کشاورزی، و موتورهای دریایی دست کم تا سال ۲۰۰۸ فروخته شده باشد. ممنوعیت استفاده از بنزین سرب‌دار سبب کاهش سطح سرب در جریان خون مردم شده و همچنین از آزاد شدن هزاران تن سرب توسط خودروها در هوا جلوگیری کرده‌است.

    اثر جانبی افزاینده‌های سرب حفاظت سوپاپ در برابر فرسایش بود. به علت در دسترس نبودن سوخت‌های سرب‌دار بسیاری از موتورهای ماشین‌های قدیمی به منظور استفاده از سوخت‌های بدون سرب باید اصلاح می‌شدند. به هر حال محصولات جایگزین سرب نیز تولید شده و گاهی اوقات در مغازه‌های فروش قطعات خودرو یافت می‌شوند.

    بنزین خریداری شده از پمپ بنزین همچنین شامل افزودنی‌هایی به منظور کاهش تشکیل دوده در موتور می‌باشد که سبب بهینه شدن سوختن بنزین شده و باعث می‌شود خودرو در هوای سرد آسان‌تر روشن شود.

    در بیشتر نقاط آمریکایی جنوبی و آفریقا و بعضی از نقاط آسیا و خاورمیانه استفاده بنزین سرب‌دار همچنان رواج دارد.

    بسیاری از هیدروکربن‌های غیر آلیفاتیک که به‌طور طبیعی در بنزین موجودند (مخصوصا هیدروکربن‌های آروماتیک مانند بنزن) مشابه بسیاری از افزاینده‌های ضد ضربه سرطان زا هستند. به همین دلیل هرگونه نشت بنزین در مقیاس بزرگ باعث تهدید سلامت عموم و محیط می‌شود. خطرات اصلی این نشت‌ها ناشی از وسایل نقلیه نیست بلکه از تصادف کامیون‌های حامل بنزین می‌باشد که طی این رخداد بنزین از تانکرهای ذخیره نشت می‌شود. به دلیل وجود این خطر امروزه بر روی محل نصب اکثر تانکرهای ذخیره (زیرزمینی) محاسبات گسترده‌ای انجام می‌گیرد تا هرگونه نشت مشخص شده و از آن جلوگیری شود. با توجه به اینکه بنزین نسبتاً فرار (بدین معنی که زود تبخیر می‌شود) است باید آن‌ها را در تانکرهایی ذخیره کرد و در صورت حمل و نقل با وسایل نقلیه آن‌ها را کاملاً مهرو موم نمود. فراریت بالای بنزین همچنین به این معناست که برخلاف سوخت دیزل که در شرایط هوایی سرد به آسانی آتش می‌گیرد یک سیستم تهویه مناسب برای اطمینان از اینکه سطح فشار در داخل و بیرون یکسان است مورد نیاز می‌باشد. بنزین به‌طور خطرناک با مواد شیمیایی معمول و خاصی واکنش نشان می‌دهد.. برای مثال بنزین بلور Drano و هیدروکسید سدیم طی یک احتراق خود به خود یا هم واکنش می‌دهند.

    بنزین همچنین یکی از منابع گازهای آلاینده‌است. حتی بنزینی که دارای سرب یا گوگرد یا دیگر ترکیبات شیمیایی نباشد. اگزوز موتوری که در حال حرکت است تولید دی‌اکسید کربن، اکسیدهای نیتروژن و مونوکسید کربن می‌کند. علاوه بر این بنزین نسوخته پس از تبخیر از مخزن در جو با نور خورشید واکنش داده و تولید مه‌دود فتوشیمیایی می‌کند. افزودن اتانول فراریت بنزین را افزایش می‌دهد.

    در صورت استفاده ناصحیح از بنزین به عنوان ماده‌ای که قابل استنشاق است بنزین سلامت را به خطر می‌اندازد. برای بسیاری از مردم استنشاق بنزین معمول‌ترین راه رسیدن به حالت مستی است و در بسیاری از جوامع فقیرتر از قبیل بومی‌های استرالیا به صورت همه گیر اپیدمی درآمده‌است. اپال توسط پالایشگاه کوینانا متعلق به بی‌پی در استرالیا توسعه یافته و تنها شامل ۵درصد ترکیبات آروماتیک (برخلاف حد معمولش که ۲۵ درصد است) می‌باشد که در نتیجه استنشاق آن اثرات زیان بار کمتری متوجه فرد است.

    ویکی‌پدیای انگلیسی

    گازوئیل (به فرانسوی: Gasoil) یا نفتگاز یا سوخت دیزل (به فرانسوی: Diésel) بعنوان سوخت موتورهای دیزلی و تأسیسات حرارتی بکار می‌رود.
    محدوده هیدروکربن‌های آن بین C14-C20 و حتی C25 با دامنه نقطه جوش ۳۸۵-۲۵۰ درجه سانتیگراد است. نفتگاز عمدتاً از سه گروه پارافینیک ، نفتنیک و آروماتیک تشکیل شده ، دارای حداقل نقطه اشتعال 54 °C و ماکزیمم نقطه ریزش 0 °C است. دانسیته آن در دمای 15.6 °C برابر با 820-860kg/m3 است. مهمترین مشخصه آن عدد ستـان است که باید بیشـتر از ۵۰ باشد تا موتور نرم و بیصدا کار کند.[۱]

    سوخت دیزل به هر گونه سوخت مایع گفته می‌شود که در موتورهای دیزلی بکار رود.این سوخت بیشتر از روش ویژه‌ای در تقطیر جز به جز نفت مازوت بدست می‌آید اما روش‌های دیگری نیز برای فراوری سوخت دیزل بدون بهره‌گیری نفت وجود دارد که از جمله آنها می‌توان به زیست‌دیزل، زیست‌توده به مایع (BTL) و گاز به مایع (GTL) اشاره داشت که بهره‌گیری جهانی از آنها به سرعت در حال افزایش است. برای ابهام‌زدایی میان گونه به دست آمده از نفت و دیگر گونه‌ها، گونه نفتی را نفت‌دیزل یا پترودیزل مینامند.دیزل بسیار کم گوگرد گونه استاندارد برای تعریف دیزل است که دارای گوگرد بسیار کم است. مطابق آمار سال ۲۰۰۷، نزدیک به همه سوخت دیزل بکار رونده در آمریکا و اروپا، از گونه بسیار کم گوگرد است.

    همانگونه که اشاره شد کیفیت سوخت دیزل که در موتورهای دیزلی یا در دیزل ژنراتورها بکار می‌رود تاثیر بسیار زیادی بر خرابیها و کیفیت کار دستگاهها خواهد گذاشت. کیفیت سوخت دیزل به عوامل متعددی وابسته است که به دو دسته عوامل اولیه و ثانویه تقسیم می شوند. عوامل اولیه مواردی هستند که مربوط به فرایندهایی تولید بوده و باید قبل از ورود به فرایند کاری مورد بررسی قرار گیرند. شکل پیوندها شیمیایی، میزان گوگرد و آب اولیه موجود، مقدار میکروارگانیسمهای اولیه و … این موارد را تشکیل می‌دهند. موارد ثانویه مواردی هستند همچون مدت زمان گذشته از تاریخ تولید، میزان پیوندها شکسته شده و آلودگیهای ثانویه ورودی به آن، مقدار آب و میکروارگانیسمهای رشد کرده در سوخت. بنا به توصیه اغلب تولیدکنندگان موتور دیزل و دیزل ژنراتور تستهای اولیه بر اساس استاندارد ASTM و دریافت گواهینامه سوخت بر اساس الزامات تولیدکننده موتور دیزل ضروری است و ضمن فیلتراسیون دوره‌ای سوخت باید میزان آلودگی کنترل شده و زمان نگهداری آن از ۶ الی ۹ ماه بیشتر نشود.

    باید توجه کرد که برخی مشکلات موتورهای دیزل که وابسته به سوخت آن است براحتی پس از احتراق قابل شناسایی است به عنوان مثال دود زردرنگ خروجی از اگزوز نشانه گوگرد بالای آن است و دود سفید رنگ نشانگر آب موجود در سوخت است.


    مازت، نفت کوره و یا مازوت (به انگلیسی: Mazut) یکی از هیدروکربن‌های نفتی است که در مراحل پالایش نفت خام پس از نفتا، بنزین و نفت سفید به‌دست می‌آید و چون سیاه‌رنگ است به نام نفت سیاه نیز خوانده می‌شود. این ماده ارزان‌ترین مادهٔ سوختنی برای کوره‌ها، حمام‌ها و تنور نانوایی‌ها و موتورهای دیزلی و برخی نیروگاه‌ها است.[۱]

    نفت کوره به‌عنوان نفت سنگین، نفت دریایی یا مازوت نامیده می‌شود. این سوخت به‌صورت برشی از برج تقطیر نفت خام به‌صورت محصول برج تقطیر یا باقی‌مانده برج تقطیر به‌دست می‌آید. به‌طور کلی نفت کوره هر سوخت مایعی است که در بویلرها یا کوره‌ها برای تولید گرما استفاده می‌شوند یا در موتورها برای تولید نیرو مورد استفاده قرار می‌گیرند به‌جز سوخت‌هایی که نقطهٔ فلش آن‌ها ۴۲ درجهٔ سانتی‌گراد است و سوخت‌هایی که در مشعل‌های پشم ویک یا کتان سوزانده می‌شوند. نفت گاز از هیدروکربن‌های با زنجیره‌های طولانی به‌ویژه آلکان‌ها، سیکلوآلکان‌ها و آروماتیک‌ها ساخته می‌شود. واژهٔ سوخت گاز همچنین به‌طور سختگیرانه‌تر برای سوخت‌های صنعتی سنگین که از نفت خام به‌دست می‌آید و سنگین‌تر از نفتا و بنزین هستند، به‌کار برده می‌شود. مولکول‌های کوچک‌تر مانند پروپان، نفتا و بنزین برای خودروها مورد استفاده قرار می‌گیرد، سوخت جت که دمای جوش نسبتا پایین دارد، در مراحل ابتدایی برج تقطیر به‌دست آمده و جدا می‌شود. محصولات نفتی سنگین مانند سوخت دیزل و روغن‌های روانکاری فراریت بسیار کمتری دارند و با سرعت پایین‌تری از برج تقطیر جدا می‌شوند، درحالی که سوخت بانکر [1] دقیقا پایین بشکه‌ها است، در فرآیند تقطیر نفت خام محصول چگال‌تر از بانکرها موجودی کربن سیاه و باقی‌مانده بیتومونس (اسفالتین) است که برای آسفالت‌کردن جاده‌ها و عایق‌بندی سقف‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.  

    به دلیل نوسان قیمت نفت خام، گاهی اوقات قیمت نفت کوره ( مازوت ) کمتر از قیمت نفت خام در بازار است. طبق آمار شرکت پالایش و پخش فرآورده های نفتی ایران، صادرات مازوت 79.01 درصد از کل صادرات محصولات پالایشگاهی ایران را تشکیل می دهد. بنابراین پالایشگاه های ایران با صرف انرژی ، پول و ایجاد آلودگی های زیست محیطی، محصول غیر سودآور تولید می کنند . این الگوی تولید و رویه ی صادراتی منجر به توسعه پایدار در استفاده از منابع انرژی در ایران نمی شود.[۲]

    نفت کوره کاربرد های بسیاری دارد. برای گرمایش خانه و مراکز تجارتی و صنعتی به کار برده می‌شود و سوخت کامیون‌ها، کشتی‌ها و بعضی از خودروها می‌باشد، اما بسیار آلوده‌کننده و گران‌تر از سوخت گاز طبیعی است. اغلب به عنوان سوخت پشتیبان برای اوج‌گیری نیروگاه‌ها در مواردی که گاز طبیعی موجود نیست استفاده می‌شود یا به عنوان سوخت رایج ژنراتورهای تولید الکتریسیتهٔ کوچک مورد استفاده قرار می‌گیرد. در اروپا کاربرد دیزل معمولا به خودروها (۴۰ درصد)، کامیون‌ها و اتوبوس‌ها (بیشتر از ۹۹ درصد) و SUV [1]ها (بیش از ۹۰ درصد) محدود می‌شود. بازار سوخت مورد استفاده در گرمایش خانه‌ها و همین‌طور پمپ‌های حرارتی روغن گرمایشی (heating oil) نامیده می‌شوند  به دلیل اینکه گاز طبیعی جای آن را گرفته است. هرچند در تعدادی از مناطق مانند شمال‌شرقی ایالات متحدهٔ آمریکا هنوز به کار برده می‌شود.

    نفت کوره باقی‌مانده کمتر مفید است و بسیار ویسکوز است بنابراین برای گرم کردن آن سیستم گرمایشی خاصی مورد نیاز است. و ممکن است مقادیر بسیار بالای آلاینده مانند سولفور که موجب تشکیل سولفور اکسید هنگام احتراق می‌شود.  اگرچه ویژگی‌های نامطلوب آن موجب ارزان شدن آن شده‌است. در حقیقت این ارزان‌ترین سوخت مایع در دسترس است. زیرا پیش از استفاده گرمای زیادی مورد نیاز دارد. سوخت باقی‌مانده برج تقطیر نمی‌تواند به عنوان سوخت خودروهای جاده‌ای، قایق‌ها یا کشتی‌های کوچک مورد استفاده قرار بگیرد. زیرا تجهیزات گرمایش مورد نیاز این نوع سوخت فضای زیادی را اشغال می کنند و موجب سنگین شدن وسیلهٔ نقلیه می‌گردد. هم چنین گرم کردن سوخت نفت فرآیند حساسی است که در وسایل نقلیهٔ سریع یا کوچک غیرعملی است. هرچند در نیروگاه‌ها یا کشتی‌های بزرگ راه‌اندازی تجهیزات مورد نیاز برای گرمایش سوخت نفت کوره امکان پذیر و عملی است.

    پالايش نفت تهران

    استفاده از نفت کوره باقی‌مانده برج تقطیر در قدیم رایج‌تر بود. برای لوکوموتیوهای بخاری جاده‌های ریلی، بویلرها و کشتی‌های بخاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. هرچند لوکوموتیوها با سوخت دیزل یا نیروی الکتریسیته به حرکت در می‌آیند. کشتی‌های بخاری نیز به اندازه‌ای که در گذشته مرسوم بود به دلیل هزینه‌های عملیاتی جاری بسیار بالا امروزه مورد استفاده قرار نمی‌گیرند ( بسیاری از حاملا LNG از نیروگاه‌های بخار استفاده می‌کنند،  به‌طوری که از Off gas خارج شده از بار دریایی به عنوان منبع سوخت می‌توانند استفاده کنند). و بسیاری از بویلرها از نفت گرمایشی یا گاز طبیعی استفاده می‌کنند. تعدادی از بویلرهای صنعتی یا ساختمان‌های قدیمی به عنوان مثال در نیویورک از نفت کوره استفاده می‌کنند. در سال ۲۰۱۱ تخمین زده شد که در شهر ۱ درصد ساختمان‌هایی که سوخت No. 4 و No. 6 را استفاده می‌کنند مسئول تولید ۸۶ درصد دوده تولید در ساختمان‌ها موجود در شهر هستند.  نیویورک به همین دلیل کاربرد و تولید این سوخت‌ها را به دلیل تاثیرات سلامتی ذرات ریز دوه تولید شده روی سلامتی در جریان برنامه‌های زیست‌محیطی شهری (PlaNYC) خود تدریجاً متوقف کرد. در نتیجهٔ آن همهٔ ساختمان‌ها باید سوخت No. 6 را جایگزین سوخت‌های پیشین تا انتهای سال ۲۰۱۵ می‌کردند.  استفاده از سوخت‌های باقی‌مانده که برای تولید الکتریسیه مورد استفاده قرار می‌گیرند نیز کاهش پیدا کرد. در سال ۱۹۷۳ نفت کوره باقی‌مانده برج تقطیر ۸٫۱۶ درصد الکتریسیته را در آمریکا تولید می‌کرد. در سال ۱۹۸۳ این مقدار به ۲٫۶ درصد رسید، و در سال ۲۰۰۵ تولید الکتریسیته از تمامی انواع سوخت‌ها مانند دیزل، نفت باقی‌مانده به میزان ۳ درصد از تولید کلی الکتریسیته رسید. این کاهش در نتیجهٔ رقابت قیمت با گاز طبیعی و محدودیت زیست‌محیطی برای انتشار گازهای آلوده بود. برای نیروگاه‌ها هزینهٔ گرمایش نفت، کنترل آلودگی و نگهداری‌های اضافی برای بعد از سوزاندن مورد نیاز است که مهم‌تر از از هزینهٔ اندک سوخت است. سوزاندن نفت کوره اختصاصاً نفت کوره باقی‌مانده انتشارات کربن دی‌اکسید یکنواخت بیشتری نسبت به گاز طبیعی منتشر می‌کند.

    نفت کوره سنگین همچنان در بویلرها برای تجهیزات مورد نیاز برای روشن کردن در نیروگاه‌هایی که از زغال به عنوان سوخت استفاده می‌کنند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این کاربرد تقریبا مشابه استفاده از kindling برای برافروختن آتش است. بدون استفاده از سخت است که فرآیند احتراق در مقیاس بزرگ ایجاد کنیم.

    مشکل عمدهٔ استفاده از نفت کوره باقی‌مانده ویسکوزیته اولیه بالای آن است مخصوصاً در مورد نفت کوره نوع No. 6 که یک سیستم احتراق مهندسی شده مناسب و درست برای ذخیره، پمپ و اختراق آن مورد نیاز است. اگرچه این همچنان سبک‌تر از آب است ( با چگالی ویژه ۰٫۹۶ تا ۱٫۰۳) که بسیار ویسکوز و سنگین‌تر از نفت کوره نوع No. 2، کروسین یا بنزین است. نفت کوره No. 6 در حقیقت باید در دمای ۳۸ درجهٔ سانتی‌گراد ذخیره و در دمای ۶۵-۱۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد حرارت داده شود پیش از اینکه بتوان به راحتی پمپ کرد و در دماهای پایین‌تر می‌تواند شبه‌جامد شود و به حالت نیمه‌جامد کدر تبدیل شود. نقطهٔ فلش بسیاری از ترکیبات No. 6 در حدود ۶۵ درجهٔ سانتی‌گراد است. تلاش برای پمپ کردن نفت کوره‌های با ویسکوزیته بالا مهم‌ترین دلیل آسیب دیدن لوله‌های انتقال، کوره‌ها و تجهیزات مربوط است که معمولاً برای سوخت‌هایی با ویسکوزیته پایین طراحی شده‌اند.    

    اگرچه مواردی که در ادامه گفته می شود عموما درست هستند، سازمان های گوناگون  ممکن است مشخصه های عددی گوناگونی برای هر کدام از ای طبقه بندی ها اختصاص دهند. نقطه جوش و طول زنجیره های کربنی در سوخت ها با افزایش عدد نفت گاز افزایش می یابد. ویسکوزیته نیز با افزایش عدد نفت گاز افزایش می یابد. قیمت نفت کوره معمولا با افزایش عدد نفت گاز کاهش می یابد.

    نفت گاز شماره 1: برشی فرار از تقطیر نفت که برای تبخیر کوره های pot-type استفاده می شود. این برش پالایشگاهی کروسین است که بلافاصله بعد از برش نفتای سنگین که برای بنزین مورد استفاده قرار می گیرد از سیستم خارج می شود، نام های پیشین شامل نفت زغال، نفت اجاق، و range oil بود.

    نفت گاز شماره 2: برش تقطیر برای نفت گرمایشی خانه است. این سوخت گاهی اوقات Bunker A نامیده می شود. کامیون ها و تعدادی از خوردوها سوخت دیزل مشابه با محدوده عدد ستان که کیفیت احتراق سوخت را توصیف می کند. هر دو عموما از برش نفت گاز سبک بدست می آیند. نفت گاز به منشا اصلی پیدایش سوخت مربوط می شود که این برش را در اواخر قرن نهم و اواخر قرن ده استفاده می کردند. برش نفت گاز به عنوان عامل تقویت کننده برای آب گاز( ترکیبی از کربن مونواکسید و هیدروژن) کاربورات مورد استفاده قرار می گرفت.

  • کوثر
  • نفت کوره شماره3: برش نفتی است که برای مشعل هایی که سوخت با ویسکوزیته پایین نیاز دارند استفاده می شود. ASTM مشخصه این سوخت را با نفت گاز شماره 2 ترکیب کرده است. و این شماره به ندرت از اواسط قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفت.

    نفت کوره شماره 4: نفت گرمایشی تجاری است که برای نصب و راه اندازی مشعل هایی که به پیش گرم کن مجهز نیستند مورد استفاده قرار می گیرد. این نفت کوره ممکن است از برش نفت گاز سبک نیز بدست آید.

    نفت کوره شماره 5: نفت گرمایشی صنعتی از نوع باقیمانده برج است که باید تا دمای 77 تا 104 درجه پیش گرم شود تا برای شکستن به ترکیبات کوچکتر در مشعل به‌طور مناسب آماده شوند. این سوخت ممکن است به Banker B نیز شناخته شده باشد. این ممکن است از برش نفت گاز سنگین نیز بدست آید یا ممکن است با ترکیبی از نفت باقیمانده برج با مقدار کافی از نفت کوره شماره دو ترکیب شود تا بتوان آن را بدون پیش گرم کردن پمپ کرد.

    نفت کوره شماره 6: نفت باقیمانده برج با ویسکوزیته بسیار بالا که نیاز است تا دمای 104 تا 127 درجه سانتی گراد پیش گرم شود. باقیمانده به این معنی است که موادی که بعد از تقطیر نفت خام پس از خارج سازی برش های مختلف  با ارزش از برج تقطیر در انتهای برج باقی می مانند.  این باقی مانده ممکن است انواع گوناگونی از ناخالصی های نامطلوب داشته باشد که شامل 2 درصد آب و نیم درصد خاک معدنی است. این سوخت به عنوان نفت کوره باقیمانده یا RGO نیز شناخته شده است. در مشخصات دریایی Banker C و در Pacific Specification به عنوان PS-400 شناخته شده است.

    سوخت بانکر به لحاظ فنی به هر نوع سوختی گفته می شود که در روی کشتی مورد استفاده قرار می گیرد. نام خود را از بانکرهای زغال گرفته است که در آن سوخت در اصل ذخیره می شود. Australian Customs و Australian Tax Office سوخت بانکر را سوختی تعریف می کند که برای قدرت دهی موتور هواپیماها یا کشتی ها به کار برده می شود. بانکر A  نفت کوره شماره ۲، بانکر B نفت کوره شماره ۴ یا ۵، بانکر C نفت کوره شماره . نفت کوره ۶  C به نفت بانکر معروف است. نفت کوره شماره 5 Navy Special Fuel Oil (NSFO) یا فقط ناوبری فضایی نیز نامیده می شود. نفت کوره شماره ۵ و ۶ به نفت کوره سنگین  یا نفت کوره های شناخته می شوند. ویسکوزیته بالا نیازمند حرار دهی است. که در سییستم بخار کم فشار به گردش در می اید قبل از اینکه آن را از تانک ذخیره پمپ کنند.  سوخت ها به ندرت در سیستم دریایی جدید به این صورت نامگذاری می شوند{Shang, ۲۰۱۶ #۱۵۳}.

    از سال ۱۹۸۰ سازمان بین المللی استاندارد جهانی (ISO) استاندارد سوخت های دریایی (بانکرها) ها را پذیرفته است. این استاندارد با نام ۸۲۱۷ مطابق با اخرین همگام سازی ها در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۷ در جدول زیر لیست شده اند. این استاندارد سوخت ها را به سوخت distillate  و سوخت باقیمانده تقسیم می کند. رایج ترین سوخت باقیمانده استفاده شده در سیستم دریایی RMG و RMK می باشند. تفاوت این دو غالبا به تفاوت در ویسکوزیته و چگالی است و اینکه RMG معمولا با ۳۸۰ سانتی استوک یا کمتر و RMK با سانتی استوک ۷۰۰ یا کمتر مبادله می شود. کشتی هایی که دارای موتورهای پیشرفته تری هستند می توانند سوخت های سنگین تر، ارزانتر  و ویسکوزتری را استفاده کنند. حکومت ها در جهان مانند کالیفرنیا، اتحادیه اروپا، Emission Control Areas را تاسیس کرده اند که ماکریمم حد سولفور برای سوخت ها را برا ی انتشار میزان الاینده ها تعیین کرده اند. سوخت هایی دریایی باید میزان سولفور و سایر ذرات را از  5/4 m/m به 5/0 m/m کاهش دهند{Speight, ۲۰۱۹ #۱۷۷}.

    انواع نفت کوره ها

    HFO سوخت اولیه برای کشتی های مسافرتی است بخش توریستی که با وجهه ای دوستانه و پاک شناخته می شود. در یک تناقض واضح انتشارات گاز های آلاینده به دلیل میزان سولفور بسیار بالای HFO موجب تخریب محیط زیست نسبت به تحرکات فردی گردد.

    [1] Sport utility vehicles

    [1]  Bunker oil

    آیا از حذف این یادداشت اطمینان دارید؟

    یادداشتی درج نکردید

    در حال حاضر هیچ توئیت منتخبی موجود نیست

    برای منتخب کردن توئیت‌های دلخواه خود، بر روی آیکون در زیر توئیت مربوطه کلیک کنید

    فقط ابزاری شده درجهت کنترل شاخص،البته شتران فقط درمنفی به کارشون میاد

    پالايش نفت تهران

    #شتران شاخص یک میلیون چهارصد را رد کرد ولی این آ شغال تکون نخورد

    #شتران سلام تورخدا به فکر ماهم باشید یکساله سرمایمو گذاشتم این سهمو خریدم فقط ضرر دیدم خدایا خودت به دادمون برس کمکمون کن

    #شتران ورود و شروع به کار رئیس جمهور منتخب!!! و محبوب!!! مبارک. دیگه حسن کلیدم نیست تقصیر گردنش بیفته

    #شتران دوستا اگه ته کارتتون پول موند ی نگاه به وآذر داشته باشین

    #شتران شاخص یک میلیون چهارصد را رد کرد ولی این آ شغال تکون نخورد

    #شتران این رشد نمیکنه چون حقوقی اجازه رشد نمیده

  • خصدرا سهامیاب
  • #پالایش واقعا این نماد الان سرمایه گذاری كم ریسكیه ، چون هم زیر ناو هست هم با حمایت ٦٨٠٠ فاصله ای نداره .

    #شتران #شپنا #شبندر پالایش رو درو كنید . هم برای نوسان مناسبه هم میان مدت و بلند مدت ! امروز مجمع این نماد برگزار می شود و در مورد سود سهم های زیرمجموعه تصمیم گرفته خواهد شد . ١.احتمالا به ناو افزوده می شه كه فعلا هزار تومان زیر ناو تا روز چهارشنبه، قیمت داره ٢.بازگشایی شبندر در راهه

    شاخص به بالای ۱۴۰۰ اما شتران کنترل شده زیر ۱۰۰۰ نگه داشتن …!

    #شتران انگار تا ساعت ۱۲ اگر صف فروش نکنن اجازه بالاتر از ۹۴۰ رو نمیدن

    #شتران تمام سهام های شاخص ساز و خیلی از سهم های متوسط و کوچک هنوز رشدی نکردند قیمتشون مثل قبله این شاخص چه جوری داره میره بالا نمی دونم !!! نکنه سهامی بنام شاخص کل وجود داره ؟

    #شتران انگار تا ساعت ۱۲ اگر صف فروش نکنن اجازه بالاتر از ۹۴۰ رو نمیدن

    آیا از مسدود کردن کاربر اطمینان دارید؟

    اگر کاربری را مسدود کنید توئیت‌های شخص به شما نشان داده نمی‌شود. صفحه شخصی کاربر نیز قابل مشاهده نیست.

    همچنین در وضعیت مسدود صفحه شخصی شما به کاربر مسدودی نشان داده نمی‌شود و امکان ارسال پیام خصوصی وجود ندارد. یعنی ارتباط شما با آن کاربر بطور کامل قطع می‌شود.

    آیا از بی صدا کردن کاربر اطمینان دارید؟

    اگر کاربری را بی صدا کنید توئیت‌های آن شخص را در صفحه توئیت‌ها و صفحات نماد در لحظه نمی‌بینید.

    همچنین اطلاعیه فعالیت آن شخص برای شما ارسال نمی‌شود ولی همچنان صفحه شخصی کاربر قابل مشاهده است.

    تلگرام

    واتس اپ

    توییتر

    لینکدین

    1-خرید نفت خام از شرکت ملی نفت ایران
    2-عملیات پالایش وفرآورش نفت خام وسایرهیدروکربورها،ساختن فرآورده های نفتی ازقبیل بنزین،نفت سفید،گازوئیل،…
    3-فروش کلیه محصولات پالایشگاه به هر نوع مصرف کننده یا خریدار

    حامد آرمان فر

    شهرری جاده قدیم قم نرسیده به باقرشهر بلوار شهید تندگویان شرکت پالایش نفت تهران

    02155901021-45

    02155238160

    شهرری جاده قدیم قم نرسیده به باقرشهر بلوار شهید تندگویان شرکت پالایش نفت تهران

    شهرری جاده قدیم قم نرسیده به باقرشهر بلوار شهید تندگویان شرکت پالایش نفت تهران

    www.tehranrefinery.ir

    [email protected]

    موسسه حسابرسی و خدمات مدیریت آزموده کاران

    75000000

    12/29

    پالايش نفت تهران

    فریدون ورشوساز

    10101874640

    برای استفاده از امکانات سهام یاب نیاز است تا وارد سایت شوید یا در آن ثبت نام کنید.

    ثبت نام در سایت کاملا رایگان است.

    کاربران برتر بازار سرمایه را بشناسید و آنها را دنبال کنید.

    پیش‌بینی‌ها و سوالات خود را مطرح کنید.

    {{headerDynamicInfo.updateTime}} {{headerDynamicInfo.lastPercent}}

    نسبت خریدار به فروشنده

    {{nazerMsgItem[2]}}

    تاریخ:

    {{shareHolderDate}}

    سبد پایه مربوط به هر نماد آتی سبد سهام، در ابتدای هر روز معاملاتی و بر اساس اطلاعات بازار روز کاری قبل محاسبه و نمایش داده شده است. همچنین در طول دوره معاملاتی قرارداد، ترکیب سهام موجود در سبد پایه (نوع و تعداد) در صورت وقوع هر یک از موارد زیر، مطابق با فصل ششم دستورالعمل «معاملات قرارداد آتی در بورس اوراق بهادار تهران مصوب 16/12/1396 هیئت مدیره سازمان بورس و اوراق بهادار» تغییر می یابد:

    پالايش نفت تهران

    سرمایه گذاران محترم برای کسب اطلاع از رویه محاسباتی تعداد سهام قابل تحویل فیزیکی هر ناشر موجود در سبد پایه به ازای هر قرارداد در هر روز معاملاتی، می توانند به اطلاعیه آغاز دوره معاملاتی مربوط به هر نماد قرارداد آتی سبد سهام مراجعه نمایند.

    {{file.n}}

    موردی یافت نشد !

     شركت پالايش نفت تهران

    تاریخ تاسیس : 1347-1344

    تاریخ بهره برداری : 1348 پالایشگاه جنوبی – 1352 پالایشگاه شمالی

    ظرفیت: 250،000 بشکه در روز

    خوراک: نفت خام سبک اهواز- آسماری ،نفت خام مارون-شادگان

    پالايش نفت تهران

     واحدهای تولیدی:

    تقطیر در اتمسفر، تقطیر در خلاء، تهیه روغن در خلاء، کاهش گرانروی، گاز مایع، تصفیه های هیدروژنی نفتا، نفت سفید و نفت گاز، هیدروژن، ایزومریزاسیون، تبدیل کاتالیستی بستر ثابت، آیزوماکس، ایزومریزاسیون، تولیدگوگرد و واحدهای جانبی

     

     میانگین تولید فرآورده های اصلی( سال 1395) :  


     

  • شگلح
  •  

     گواهینامه ها :

    ISO-9001:2008، ISO-14001:2004، ISO/TS-29001:2007،OHSAS-18001:2007،ISO-50001:2011، HSE/MS

    وضعیت مالکیت:

    بخش خصوصی (تحت نظارت شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده های نفتی ایران)

     

     تماس :

    www.tehranrefinery.ir

    تهران-صندوق پستی 18735-4173

    تلفن : 51-55901021-021

    فاکس : 55900712-021

     

     

     

     

     

     

     

     

    اطلاعات مرتبط :

     

     

     

    پیشنهادات و انتقادات خود را با ما در میان بگذارید.

    تهران – خیابان استاد نجات الهی- خيابان ورشو

    88802911-13

    88381222

    پالايش نفت تهران

    [email protected]

    همه حقوق این سایت متعلق به شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده های نفتی ایران است.

    بازدید این صفحه :
    0

    آخرین بروزرسانی :
    1400/5/16

    تمامی حقوق برای خبربان محفوظ است. © ۱۴۰۰

    Funny Videos & Funny Memes

    Funny Videos

    Funny Memes

    شركت پالایش نفت تهران در یک نگاه:

    *شرکت پالایش نفت تهران (سهامی عام)در سال ۱۳۷۷ تاسیس و مرکز اصلی آن در استان تهران بوده و در مهرماه سال۱۳۹۱ نیز از طریق بازار دوم فرابورس  به عموم عرضه شده است.

    *موضوع فعالیت اصلی شرکت احداث، راه اندازی و بهره برداری از کارخانجات صنعتی به منظور تولید، بازاریابی، فروش، صدور انواع مختلف محصولات نفتی، شیمیایی و مشابه، انجام عملیات پالایش و فرآورش نفت خام و سایر هیدرو کربورها، تولید فرآورده های نفتی از قبیل بنزین، نفت سفید، نفت گاز، نفت کوره و سایر مشتقات و… است.

    *شرکت پالایش نفت تهران به عنوان یکی از 49 شرکت قطعی واگذار شده به طرح توزیع سهام عدالت است که 70% از ‏ سهام آن متعلق به مشمولین سهام عدالت می باشد.

    *سود تقسیم شده در مجمع عمومی شرکت پالایش نفت تهران برای عملکرد سال مالی 1396 متعلق به مشمولین سهام عدالت مبلغ 146میلیارد تومان بوده است.

    پالايش نفت تهران

    *مجمع عمومی عادی سالیانه مربوط به عملکرد سال مالی1397 شرکت پالایش نفت تهران برگزار و در مجمع یاد شده مبلغ 30 تومان سود به ازاء هر سهم تقسیم شد که سهم مشمولین سهام عدالت از سود یاد شده مبلغ 504  میلیارد تومان بوده است.

    تلفن: 83338 نمابر:88085667

    پست الکترونیکی: [email protected]

    کل بازدید : 105772306

    بازدیدکنندگان آنلاين : 8

  • گروه توسعه ملی
  • کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به

    می باشد.

    پالايش نفت تهران
    پالايش نفت تهران

    خرید شامپو تریاک دکتر اسکین
    خرید شامپو تریاک


    دیدگاهی بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.